تبلیغات

کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم!

سیاست های نامتوازن توزیع سلاح در کشور و عدم هما هماهنگی دستگاههای زیربط ، در سالهای اخیر سبب شده ، جمعیت زیادی از مردم بدون داشتن فرهنگ استفاده از سلاح ،صاحب اسلحه شوند. به یقین هر فردی حق دارد با رعایت ضوابط و صلاحیت های تعیین شده صاحب اسلحه شود. اما از آنجا که توزیع سلاح بایستی با جمعیت جانوری کشور همخوانی داشته باشد ، این واگذاری مشکل ساز می شود.از طرفی  قاچاق سلاح از مشکلات عدیده لرستان بوده چرا که فردی که سلاح قاچاق با خود حمل می کند ، تابع هیچ قانونی نبوده و بیشترین آسیب را بر چرخه خواهد زد. مایه تاسف است که عمده اسلحه های قاچاق در بین عشایر و جوامع محلی ما رد و بدل می شود.و بایستی فکری اساسی برای آن صورت گیرد.
در کشور ما بدلیل فرهنگ پایین اسلحه داران و شکارچیان و عدم وجود آموزشهای لازم ، وجود اسلحه فراوان مشکل آفرین شده است. از طرفی بازار پر رونق قاچاق سلاح و فشنگ در این روزها تب و تاب بیشتری گرفته و براحتی شاهد این قضیه در لرستان هستیم.
این در حالی است که زمزمه های پرداختن به قانون ممنوعیت مطلق هرگونه شکار در سال جاری در مجلس محترم  و دستور کار سازمان حفاظت محیط زیست بگوش می رسد.
اما سخن اینجاست ، با این همه شبهه وارده به ماجرا ، جای بسی تعجب است که چرا در این فصل از سال انواع فشنگ های سهمیه ای در فروشگاههای مجاز استان توزیع می شود؟ آنهم در فصلی که می تواند بیشترین صدمه را به حیات وحش استان بزند.
از هم اکنون نا آگاهان اقدام به ایجاد کومه بر سرچشمه ها نموده و اقدام به شکار جوجه های پرندگان می کنند.
حقیقتا چه کسانی بایستی پاسخگوی این همه ناهماهنگی بوجود آمده باشند؟
عواملی چون خشکسالی ، حضور عشایر در زیستگاهها و اشغال سرچشمه ها ، تخریب و فرسایش زیستگاهها و عدم امنیت ، بسبب حضور گله های چندین برابر ظرفیت کافی نبود که حالا با واگذاری این تعداد فشنگ به اسلحه داران آن هم در این فصل از سال بیش از این تیشه به ریشه اندک جانداران باقی مانده زاگرس بزنیم؟
شاید جالب باشد که با وجود این همه اسلحه و فشنگ در لرستان ، نه از بخش خصوصی و نه دولتی اقدامی در جهت ایجاد باشگاههای تیراندازی در سطح استان نمی بینیم. نبایستی فراموش کرد  با ایجاد باشگاههای تیراندازی می توان شکارچیان و علاقه مندان را به سوی اهداف بی جان ، به جای شکار سوق داد. تردیدی نیست که ایجاد باشگاههای تیراندازی نقش زیادی در کاهش فشار به زیستگاهها خواهد داشت.
قاچاق فشنگ چنان علنی شده که هر نوجوان اسلحه دار براحتی به فشنگهای قاچاق (چارپاره و اسلاگ) دسترسی دارد. فراموش ننماییم پلنگ سپید دشت که اکنون از درد و رنج و فلج اعضا رنج  می برد. هدف شلیک چارپاره قاچاق قرار گرفت.

 


و از همه مهمتر، همانطور که در چند وقت اخیر شاهد بودیم  در جریان "موج بیداری زیست محیطی " و پرداختن رسانه ها و جراید به این موضوع و تبدیل شدن آن به یک مسئله حاد و بحث محافل ، عملا هیچ اقدامی برای  محیط زیست استان انجام نشده است. حال ثابت گردید با واگذاری فشنگ آنهم بقیمت گزاف در فصل نامناسب به تنها چیزی که بها داده نمی شود محیط زیست وحیات وحش است.
امیدواریم بین  ارگانهای زیربط ، سازمان حفاظت محیط زیست ، اسلحه و مهمات ، سازمانهای مردم نهاد ، جامعه شکارچیان مجاز و ... تعامل بیشتری صورت گیرد. وهر کدام برای خود ساز مخالف نزنند.
با رصدی که در سطح استان انجام گرفت مشخص گردید که درصد عمده ای از سهمیه های فشنگ به کسانی تعلق می گیرد که بتازگی صاحب اسلحه شده و فاقد صلاحیت های لازم می باشند.گرچه صرف داشتن دفترچه شناسایی شکارچیان به صلاحیت افراد چندان کمکی نمی کند.اما لااقل کسانی که این دفترچه را از سازمان حفاظت محیط زیست در اختیار دارند ، در سالهای گذشته زیر چتر قانون اقدام به شکار مجاز نموده اند.
 ولی افسوس که در بیشتر مناطق استان ، در حالی که شکارچیان محلی و بعضا ناآگاه  و تازه اسلحه داران ، اقدام به ایجاد کومه بر سرچشمه ها نموده و دست به قتل عام جانداران می زنند. چرا سهمیه فشنگ براحتی در اختیارشان قرار می گیرد؟


با احترام
رضا شکاری
میثم انصاری